პატარა იმედიანი სევდები

გ-ს 🙂 მოკლედ, საიდან დავიწყო არ ვიცი. უბრალოდ რაღაცნაირად, მომინდა ჩემი ეს “მესიჯი” სამყაროსთვის გამეგზავნა. რამოდენიმე დღის წინ ჩემ ერთ ნაცნობს, მეგობარი ალბათ ზედმეტი იქნება ამ ყველაფრისთვის, ვუყვებოდი, როგორ არ დამითმო გზა სხვა მძღოლმა. თან ისიც მოვაყოლე, მე ხო გოგო ვარ და უნდა დაეთმოქთო. იმისმა აღშფოთებამ არ დააყოვნა და მეც შემრცხვა. მთელ ტანში დამიარა, ეგ…

თემოზე და სიყვარულიან ცხოვრებაზე:)

Love is living, living love მამაჩემი უფრო თემოა, ვიდრე მამა. არასოდეს უთქვამს, რომ არ მოწონს “თემოობა”. პირიქით, თვითონაც ადგა და ჯერ კიდევ ძალიან პატარაობიდან მემეგობრება და ზრუნავს. ზრუნავს გავიზარდო და ჩამოვყალიბდე პიროვნებად, რისთვისაც ყველაზე მადლობელი ვარ. თემოს ჩემთვის არასოდეს შეუქმნია ილუზიები, რომ პრინცესა ვარ და სულ ყველაზე ლამაზი. თემო უბრალოდ სულ მიმეორებს, რომ მე ვარ…

ჩაყვინთე და ისიამოვნე ანუ სიხარულის სიხარული

…ჯერ წყლის ქვეშ რვა მეტრზე პირველად ჩაყვინთვის შეგრძნებები არ გამნელებია. ხოდა, მინდა მოგიყვეთ, ოღონდ როგორ არ ვიცი. მინდა სულ ამაზე ვლაპარაკობდე და მაგისთვისაც ვერ ვპოულობ სიტყვებს. ეს არის სიხარული, რომელიც გიხარია რომ შენი ცხოვრების სიხარულია. ბოლოს, ჩემ ფსიქოთერაპევტთან სეანსზე რომ ვიყავი და რომ ვუყვებოდი რა და როგორ, შევთანხმდით, რომ ჩემთვის მთავარი წერტილი ცხოვრებაში გახდებოდა სიხარულის…

ჩვეულებრივი არაჩვეულებრივი// ელენე

ჩვეულებრივი და თან არაჩვეულებრივია, რომ ოდესღაც ჩვენც მუცელში ვისხედით და მერე, ერთ დღეს ადამიანისგან მეორე ადამიანად გადავიქეცით:) იქამდე არ ვიცი, რა ვიყავით, როგორები ვიყავით, ვინ გვარჩევს რომ აქ, ამ პლანეტაზე ამ ადამიანებად მოვიდეთ, მაგრამ ფაქტია – აქ ვართ და ესეთები ვართ✨ ხოდა დღეს, საიდანღაც ვიღაცამ რაღაც მიზეზით დედამიწას მშვენიერი ელენე გამოუგზავნა. აკოს და ნუცის შვილი…

ვარსკვლავი

ნ-ს✨💫 როდესაც ცუდად ვარ ან ცუდ ხასიათზე ან ვიღაცამ მაწყენინა ან ვიღაცაზე გავბრაზდი სულ ბებიაჩემზე ვფიქრობ. მგონია, რომ მაგ ღამეს ერთი ვარსკვლავი სულ განსაკუთრებით ანათებს. ამის გაფიქრებაც და მერე სულ კარგი აზრები მიტივტივდება: აი, მაგალითად როგორ მიყვარდება და როგორ ვუყვარდები მთელი გულით ვიღაცას; როგორ გამოვდივარ ბევრი ხალხის წინ სიტყვით და მერე, სიტყვის დასასრულს როგორ მაცილებს…

სოფიანკა🌻

ჩემი კოკროჭინა სახლი მენატრება:) მაცივარში ყოველთვის 2 მწვანე ვაშლი და ერთი იოგურტი რო იყო; საშრობ ოთახში ყოველთვის ერთი ბოთლი ნახევრადტკბილი წითელი ღვინო; სამზარეულოში პატარა ქილაში ყვავილები, რომლებსაც სახლის გზაზე მეტროსთან სულ ერთ ქალთან ვყიდულობდი🌻 ეს ჯაბახანა სარეცხის მანქანაც მენატრება, მარცხენა ხელით ყვავის ბუმბულის თუ მოუსვავდი მაშინ რომ ირთვებოდა😊 კიდე, ეს ხედი💫🌟 ღამე რო ყველა მეზობელთან…

რა გავაკეთო, რომ სიყვარული თავს მეც დამატყდეს?

შემიძლია წიგნი ვიყიდო და რვა წელი არ წავიკითხო. ვისი რჩევით არ მახსოვს, უფრო სწორედ, მგონი ჩემი ერთი “სეისბურგლ ფრენდის” პოსტის გამო ვიყიდე ეს წიგნი. “რაზე ვლაპარაკობთ როდესაც სიყვარულზე ვლაპარაკობთ?” ვიყიდე და გადავწყვიტე, ჩემი 22 წლისადმი მიძღვნილ “პაესტკაში” წამეკითხა მატარებელში. მატარებლამდე ვერ მოვითმინე და თვითმფრინავშივე გადავფურცლე. მოთხრობებია. ბევრი ვიბუზღუნე რო არ მომეწონა. მოთხრობები არც ამაღელვებელი იყო…

ცხრა დღეში გაზაფხულია

მეგონა, რომ ყველაფერი სულ სხვანაირად იქნებოდა. ან ვინ იცის, შეიძლება ძალიან ადრეა იმისთვის, რომ რამე მეგონოს. ხვალ შეიძლება ყველაფერი, სულ, სულ სხვანაირად იყოს. და საერთოდაც, როგორც ბაბუა ტომი იმღერებდა: Remember everything that spring can bring  

ვარსკვლავები, ნაპერწკლები და ყველაფერი ბრჭყვიალა!!!

ისეთ ხასიათზე ვარ, სკამე ვერ ვზივარ წესიერად რომ დავწერო. არადა, როგორ მინდა რო დავწეროო! ეგ კიარა, საერთოდაც წლის შეჯამების დაწერა მინდოდა. მაგრამ, ვერა და ვერ. პირველ რიგში ალბათ, მადლობის თქმა მინდოდა. მინდა სამყაროს ჩემი ხელებით აკრეფილი დ ი დ ი მ ა დ ლ ო ბ ა გადავუხადო, იმისთვის, რომ წელს: გავიცანი საშინლად საინტერესო ადამიანები,…

ვარ-ხარ

მიყვარხარ✨ დიდი ხანი არ არის რაც განვთავისუფლდი. რისგან? ზუსტად ვერ გეტყვით.. მგონი ერთი რამე კონკრეტულისგან არა, მაგრამ აი, რაღაცნაირი ობობის ქსელივით მოდებული ხვეულასგან. პირველ სეანსზე რომ მივედი, მითხრა აბა თვალები დახუჭე და მითხარი რას ხედავო. მე ამღვრეულ გუბეს ვხედავდი, მუქ ნაცრისფერს, ალაგ-ალაგ ერთი ორი ბუშტუკა რომ აქვს – წვიმის მერე. მერე იმდენი ვივარჯიშე გუბე დაშრა,…

არაზაფხულური ზაფხულიდან გზაში

ყველას, ვისაც სიცოცხლე უყვარს და ზოგადად, უყვარს:) აივანზე ვწევარ გულაღმა და ვუყურებ ზედა მეზობლის გაფენილ სარეცხს, რომელიც ყოვლად უგრძნობი სიოთი ირხევა. ჰაერი იმდენად არ იძვრის, რომ მიკვირს საერთოდ ოდნავ მაინც რომ მოძრაობს. ჰო, ამ სარეცხს რაღაცნაირად ეცემა ოთახიდან გამოსული შუქი, რომელიც ზედა მეზობელზე მაფიქრებს. ვიცი, რომ გიორგი ქვია. ერთ-ორჯერ შემეხმიანა, რემონტი აქვს და ბოდიში მომიხადა…

(ჩემი) ომის ქრონიკები

9 წლის წინ მე, დედა და მამა სიონში ვიყავით. იქ პატარა, საყვარელი და რაც მთავარია, სიყვარულით გაჯერებული სახლი გვაქვს. იმის მერე, რომ ვცდილობ გავიხსენო ბოლოს ესე ერთად და კარგად როდის ვიყავით- არ მახსენდება. მოკლედ, 9 წლის წინ სიონში ვართ. ჩვენივე ხელებით შეღებილ ოთხ კედელს შორის. დიდ ოთახში ვზივართ. მე ტახტზე ვწევარ; ფეხებთან დედა ზის, დედას…